Winnen belangrijker dan meedoen?

- door Christian Goosmann, debutant 2009 -


Met de Olympische gedachte hadden we ons ingeschreven. Als je team bestaat uit enkel debuterende rallyvliegers zit winnen er nu eenmaal niet in. Op de dag zelf waren we dan ook volkomen voorbereid op een klassering in de middenmoot.

Des te groter was mijn verrassing toen Karen mij gisteravond belde met de mededeling dat wij winnaar van de debutantenprijs en bovendien 2e in het eindklassement. Ik werd vanochtend wakker met een grijns op mijn gezicht, aldus mijn echtgenote.

Wat een dag. De organisatie was uiterst ontspannen, maar in het voorbereidingslokaal was de spanning toch te snijden, zowel binnen als tussen de teams. De voorbereiding leek na 20 minuten een eitje, na 40 minuten dacht ik “tjonge”.... en 4 minuten voor tijd was het ‘God zegen de greep’.

Hoewel we de taakverdeling goed hadden doorgesproken, kwamen in de uitvoering de zwakke plekken al snel naar voren. Toch verliep de vlucht strak volgens schema. Achteraf bleek dat we wel enkele keerpunten met een mijl of wat verlegd hadden, maar dat viel tegen de grote lijnen keurig weg.

Op het laatste been ging het pas echt mis: het fort vroeg onze aandacht waarna we met de euforie van de finish in zicht de kaart hebben opgeborgen om ons geheel te oriënteren op die lange mast in de verte. Met als gevolg dat we keurig boven IJsselstein uitkwamen in plaats van Lopik.

Na zo’n intensieve tocht, was de landing een ware uitdaging. Toch ging het geheel op de autopilot tot het moment dat het einde van het doelvak naderde uit de ooghoeken. Even de knuppel iets losgelaten en op tijd weer aangetrokken, en daar was touch down, net binnen het vak!

Ik heb oprecht genoten en deze ervaring en het smaakt naar meer. Uiteraard doen we weer mee met de Zilveren Vleugel!!

Christian debuteerde samen met Karen Harmsen en Eduard Mossinkhof tijdens de Zilveren Vleugel 2009. Ze gingen naar huis als beste debutanten en 2e in het totaalklassement.